అమ్మయ్య.. అయిపొయింది స్టడీ. తొమ్మిది రోజులు ఆగష్టు ఎండల్లో తిరిగి తిరిగి అలసిపోయాను. ఇంక రేపటినుంచి కూల్ ఆఫీసు. ఈ ఎసి ఆఫీసు లకి అలవాటు పడిపోయి, ఫీల్డ్ వర్క్ అంటే ప్రాణం మీదకి వస్తోంది. కానీ రోజూ రకరకాల వ్యక్తుల్ని కలవడం వాళ్ళ జీవితాల్ని observe చెయ్యడం అదో వెరైటీ experience. అదృష్టం బాగుండి కడుపులో చల్ల కదలని ఉద్యోగం దొరికింది కనక హాయిగా బ్రతికిపోతున్నాను. లేకపోతే ఇలా తిరిగే ఉద్యోగం అయితే ఎంత కష్టం!!!
భాష రాదు. ఎండలు చమటలు...వెళ్ళిన చోట మాకు కావలసిన సమాచారం దొరకదు. ఎన్ని సార్లు చెప్పినా మాకు అనవసరమైన విషయాలే తప్ప చెప్పేది అర్ధం చేసుకోరు. IQ లెవెల్స్ లో తేడాలు ఎలా ఉంటాయో చెప్పడానికి ఇదే మంచి ఉదాహరణ. ఒక గ్రామీణ బ్యాంకు ఆఫీసర్ కి తను ఫైనాన్సు చేసిన "పెద్ద" ఖాతాలు చూపించాలని సరదా. మాకు కావలసినది చిన్న చిన్న ఖాతాలు ఎలా పనిచేస్తున్నాయో చూడడం. ఏమి చేస్తాం, ఆయన చూపించిన ఖాతాలు తప్ప మాకు వేరే choice లేదు.
గ్రామీణుల అమాయకత్వం, వారి అతిథి మర్యాదలు, రోజూ త్రాగలేనన్ని thandaa పానీయాలు, బాత్రూం సౌకర్యమ్ కరవై పడే అవస్థలు, అమ్మో... ఒకటా రెండా చెప్పాలంటే ఒక పెద్ద గ్రంథం అవుతుంది.
మీ వ్యాపారం లో ఎంత మిగులుతోందని అడిగితే అదేదో చెప్పకూడని విషయం లాగా కప్పదాటు సమాధానాలతో వారు చేసే ఫీట్ లు ప్రత్యక్షంగా చూడాలే తప్ప చదివి తెలుసుకోలేరు. అభినందనీయమైన విషయం ఏమిటంటే, వాళ్ళు బ్రతుకుతూ మరో పదిమందికి బ్రతుకు తెరువు కల్పిస్తున్నారు - ఈ చిన్న చిన్న వ్యాపారస్తులందరూ. అద్భుతమైన హస్తకళలు, అతి నవీనమైన సాంకేతిక వినియోగం, అస్తవ్యస్తమైన సదుపాయాలూ, అరకొర సహకారం - అయినా పట్టు వదలకుండా వారు చేసే కృషి చూస్తే అభినందించడం చాలా తక్కువ స్థాయికి చెందుతుంది. వారిని ఆరాధించాలి. అనుసరించాలి. ప్రాతః స్మరణం చేసుకోవాలి.
Thursday, August 26, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

దేని గురించండి study?
ReplyDeleteOrissa loni graameena praanthaallo vyavasaayethara runa khaataala pani teeru pai study chesaamu.
ReplyDelete